Katedra zajmująca się badaniami procesów edukacji człowieka w wieku dorosłym, istnieje w Uniwersytecie Łódzkim od 1.10.1980 roku - do 1.10.2005 roku pod nazwą Zakładu Oświaty Dorosłych. W ciągu tych ponad dwudziestu lat umiejscowiony był on wpierw w strukturze Wydziału Filozoficzno–Historycznego w ramach Instytutu Pedagogiki i Psychologii. Po przekształceniu Instytutu w katedry, afiliowany został odpowiednio najpierw przy Katedrze Historii i Teorii Wychowania, a później przy Katedrze Teorii Wychowania, przy czym od 1991 roku na Wydziale Nauk o Wychowaniu. Następnie, decyzją Rektora Uniwersytetu Łódzkiego z dnia 1.10.2005 roku, jako Zakład Andragogiki i Gerontologii Społecznej, stał się samodzielną jednostką organizacyjną w tej Uczelni. Korzenie Katedry sięgają początków łódzkiej szkoły andragogicznej, której twórczynią była Helena Radlińska (1879 – 1954). W latach 1946 – 1952 kierowała ona Zakładem Pedagogiki Społecznej w Uniwersytecie Łódzkim. W swych pracach naukowych, także z okresu międzywojennego, stworzyła podwaliny dla polskiej myśli andragogicznej, odnosząc się do historii pracy społecznej i oświatowej, czytelnictwa i samokształcenia, teorii oświaty dorosłych i teorii pracy społecznej. Andragogiczną refleksję następnie kontynuował Aleksander Kamiński (1903 -1978) wraz ze swymi współpracownikami, od 1961 roku w ramach powołanej w Uniwersytecie Łódzkim Katedry Pedagogiki Społecznej. Nie do przecenienia jest wkład Kamińskiego w rozwój polskiej pedagogicznej refleksji gerontologicznej, która rozwinęła andragogikę jako dyscyplinę pedagogiczną o refleksję i badania nad człowiekiem starszym, jego rolami społecznymi oraz jego edukacją. Dojrzała andragogiczna perspektywa badawcza pozwoliła w 1980 roku na utworzenie w Uniwersytecie Łódzkim Zakładu Oświaty Dorosłych, wywodząc go z Katedry Pedagogiki Społecznej, wówczas kierowanej przez prof. dr hab. Irenę Lepalczyk. Pierwszym i długoletnim kierownikiem tego Zakładu była prof. dr hab. Olga Czerniawska. Olga Czerniawska, wraz z zespołem, rozwinęła łódzką szkołę andragogiczną, kontynuując pogłębione badania nad szeroko pojętą edukacją człowieka dorosłego oraz człowieka w wieku starszym. Wprowadziła andragogikę łódzką w międzynarodową dyskusję specjalistów, scalała polskie środowisko andragogiczne. W badaniach edukacji człowieka dorosłego uwypukliła wymiar biograficzny. Zakład Andragogiki i Gerontologii Społecznej był w pełni spadkobiercą i kontynuatorem takiego uprawiania andragogiki. 1.10.2019 roku Zakład przekształcił się w Katedrę Andragogiki i Gerontologii Społecznej.


Dotychczasowi kierownicy Zakładu/Katedry: